سیمین دانشورساعت 40/16 دقيقه‌ی روز دوشنبه 22 مردادماه 1386 خورشيدی پس ازحدود یك ماه بستری در بیمارستان پارس تهران مرخص و با لبخند و اشك شادی راهی منزل شد.

 


                                                           تصويردانشور هنگام مرخصي از بيمارستان پارس

 این نویسنده نامدار ایرانی كه روز 28 تیرماه 1386 در حالت اغما راهی بیمارستان شده بود، به دلیل ناراحتی ریه در بخش «آی سی یو» بستری و مورد مداوا قرار گرفت.
دانشور در حالی از بیمارستان مرخص شد كه به راحتی حرف می‌زد و دیگر خبری از مشكل تنفسی او نبود. اوهنگام مرخصی از بیمارستان در حالی كه اشك در چشمان‌اش حلقه زده بوده گفت : «بسیار خوشحال هستم که به خانه می‌روم.»
نویسنده "سووشون" در حالی كه اضطراب داشت و مدام می پرسید آمبولانس كی می‌آید،اظهار داشت:« من در حالت كما به بیمارستان آمدم و تمام زحمت های من به گردن دامادعزیزم علی(خلاقی) و دخترم افتاد. حال مناسبی نداشتم ومتوجه هیچ چیز نبودم كه مرا به بیمارستان آوردند. حالا حالم خوب است و خوشحالم كه به خانه می روم.»
گفتنی است : علی خلاقی و لیلی ریاحی  مثل هر روز در بیمارستان حاضر شدند و پس از طی كردن مراحل ترخیص خانم دانشور، با استفاده از تخت چرخ دار و آمبولانس  وی را به منزل بردند.
همكاری مدیریت و كارمندان بیمارستان پارس طی بستری خانم دانشور و هنگام مرخصی ایشان كه عكاسان و خبرنگاران برای تهیه گزارش آمده بودند، بسیار مناسب و قابل قدردانی بود.
طبق مشاهدات آتی‌بان :رفتار انسانی و شایسته این بیمارستان و احترام به مقام بالای ادبی خانم دانشور ، به گونه‌ای بود كه باید گفت:«اهالی ادبیات به احترام بیمارستان پارس كلاه‌شان را از سر بردارند.» در این میان رفتار دلسوزانه پرستاران و مراقبان ایشان را نیز نباید از یاد برد.  
این رفتار شایسته زمانی بیشتر به چشم می‌آید كه نگاهی بیندازیم به برخورد زشت برخی بیمارستان‌های خصوصی كه با شاعران و نویسندگان ما داشته و دارند.

 

پايان پيام
*****